Hola chicos!

Sorry dat het zo lang heeft geduurd, maar Sevilla is zo bruisend en leuk dat ik nog geen tijd/zin heb gehad om een blog te schrijven. Ik zit hier nu twee en een halve week en heb het echt onwijs naar m’n zin. De heenreis is helemaal voorspoedig voorlopen. Op Seville Airport een taxi gepakt naar het opgegeven adres en daar kwam al meteen een verrassing. Ik zou niet gaan wonen in een studentenflat, zoals de organisatie had gezegd, maar bij een Spaanse vrouw. Omdat er nog een student woonde, de Duitse Steffi, vond ik het niet heel erg. Al helemaal niet nadat ik haar had ontmoet. Wat is zij ontzettend leuk, daar heb ik echt heel veel geluk mee gehad! Daarnaast heeft wonen in een gastgezin nog een ander voordeel. Mijn vrienden van school vertelden gisteren dat in hun appartement mieren in de keuken en badkamer zitten, de wasmachine kapot is en daardoor de badkamer blank staat en het er enorm stinkt. Dat zal mij dus niet gebeuren. Wel moet ik als ik warm water wil hebben om te douchen eerst zelf de gaskraan aanzetten en de boiler aansteken. De eerste keer dat ik wilde douchen was er niemand thuis. Je raadt het al… Hel!
Er is geen afwasmachine en geen oven. De muren zijn heel dun, dus ‘s avonds is het binnen soms best koud en de gehele dag gehorig. Dat zijn een beetje dingen waaraan je de Spaanse armoede kunt zien. Ook op straat. Er zijn hier veel straatartiesten en bedelaars. Roberto, die ik op school heb leren kennen, vertelde me dat in de straat waar hij nu werkt alle panden leegstaan, omdat alles failliet is gegaan en dat het meer op een spookstad lijkt. De vrouw waar ik woon heeft gewoon werk gelukkig. Vooral ook fijn, omdat je soms even alleen thuis wil zijn. Ze is wel heel aardig, alleen spreekt ze geen Engels.
Dat was nogal raar de eerste dag, omdat ik natuurlijk toen nog niet meer kon zeggen dan ‘Hola! Como estas?’. Gelukkig kan ik nu na twee en een halve week school simpele gesprekjes met haar voeren en je ziet dat de ongemakkelijkheid langzaam weg gaat.
Steffi is helaas vanochtend vertrokken. Ze is in Spanje sinds augustus en kan dus heel goed Spaans spreken, wat echt super fijn was voor mij. Ze heeft me met van alles kunnen helpen: een simkaart kopen, de school vinden en een afspraak maken bij de nagelsalon. Ze is nu nog een weekend naar Marbella met haar zus voordat ze terug naar Duitsland gaat en als het allemaal gaat lukken, kan ik ze daar op komen zoeken. Ik hoop het, want vind het leuk om ook andere plaatsjes in Andalusië te zien. Dan is een maand toch best kort als je doordeweeks school hebt. Je wilt Sevilla goed leren kennen, maar ook meteen de andere supermooie steden meepakken. Dit gaat helaas niet lukken, maar dat is natuurlijk weer een goede reden om een keertje terug te gaan, want het is hier echt prachtig.

De week ziet er over het algemeen hetzelfde uit. Ik heb van 14.00 tot 18.00 school. Dat heeft een voordeel en een nadeel. Ik kan elke avond tot diep in de nacht op stap en toch fit de volgende dag op school zijn. Alhoewel.. Dat is niet helemaal waar, maar dat ligt er weer aan hoe de avond daarvoor verlopen is. Het is at least altijd beter dan om 09.00 op school te moeten zitten de volgende dag.
Maar omdat ik tot een uur of 12 uitslaap, ontbijt en douche en dan naar school ga, zie ik bijna geen zon. Mijn bruine kleurtje moet ik dus wel in Lanzarote zien te krijgen, want ik ben echt nog net zo wit als in Nederland.
School wordt steeds leuker. De eerste dag was echt: ‘Senor, kunt u misschien niet beter Engels praten want zo begrijp ik er echt niks van’. Alhoewel ik stiekem ook wel weet dat je de taal zo veel sneller leert. En het is leuk om de verandering te zien. Ik begrijp nu bijna alles wat de leraar zegt en ik kan vaak ook terug in het Spaans antwoorden. De lessen zijn een combinatie van uitleg, schrijf-, invul-, luister- en praatopdrachten. Ik heb een hele leuke klas. Met hen ga ik ook buiten school veel om. Dit zijn de Italiaanse Roberto en Giulia, de Ijslandse Ossi en Kristinn, de Oostenrijkse Riccarda en de Nederlandse Niels. Verder zijn er nog meer studenten waarmee we af en toe omgaan, maar dit is echt ons groepje. Na school gaan we meestal ergens bij een barretje wat drinken en als we zin hebben naar de club. Waar ik echt aan moest wennen is dat ze in bijna geen een bar muziek draaien. Dan zie je van buitenaf dat de bar helemaal vol staat, loop je naar binnen en hoor je alleen maar stemmen. Raarrr. Voor muziek en een avondje dansen moet je dus echt naar de club. Die zijn er gelukkig genoeg en ook erg mooi. De muziek valt soms wel een beetje tegen. Give me everthing, Mr. Saxobeat en Party Rock Anthem? Krijg een beetje een deja-vu van Chersonissos van en dat is toch al zo’n 8 maanden geleden. Ook nogal een tegenvaller is dat je in de clubs beduidend meer geld betaald voor je drankjes.

Dit is wel een mooi onderwerp om mee te eindigen en in the mood te komen. Het is namelijk donderdagavond, oftewel time for FIESTA!!

Hasta la vista!